Zaczynając przygodę z Enshrouded, spodziewałem się ciekawej historii przygotowanej zarówno z myślą o samotnych graczach, jak i tych, którzy wolą kooperację. Liczyłem na fabularne RPG z rozbudowanym systemem rozwoju postaci oraz interesującym światem, który naszymi poczynaniami będziemy ratować przed tajemniczą mgłą i skutkami działania potężnego eliksiru. Niestety moje oczekiwania dość szybko zderzyły się z rzeczywistością. Czy warto grać w Enshrouded, zwłaszcza jeżeli zamierzacie przemierzać ten świat samotnie? Zapraszam do recenzji pełnej wersji 1.0!
W Enshrouded wcielamy się w Wybrańca Płomienia, tajemniczą istotę, która przetrwała koniec świata. Mgła spustoszyła cały kraj, zamieniła ludzi i inne stworzenia w istoty przypominające zombie, a tych, którzy przeżyli, zepchnęła do barbarzyństwa. Początkowo wydaje się, że jesteśmy ostatnią nadzieją dawnej cywilizacji, a tajemniczy Płomień, który nas przebudził, przekonuje, że to właśnie my mamy ocalić świat i przywrócić w nim porządek. Będziemy więc zwalczać mgłę, zapuszczać się do tajemniczych podziemi i niszczyć jej źródła, próbując stopniowo uwolnić od niej krainę. Niestety, o ile wstęp do historii jest ciekawy, to już jej dalsze prowadzenie pozostawia wiele do życzenia. Podczas eksploracji znajdujemy liczne notatki, które czyta rewelacyjny lektor, przypominający mi narratora z Divinity: Original Sin 2. Problem w tym, że po zamknięciu podglądu odkrytej notatki nie wyświetlają się polskie napisy. Możemy więc słuchać narracji podczas dalszej eksploracji albo zatrzymać się gdzieś w lesie i przeczytać treść w dzienniku. Dodatkowo zadania przekazywane nam przez odblokowywanych w trakcie gry NPC polegają niemal zawsze na bieganiu do wskazanego punktu, zdobywaniu przedmiotu lub zbudowaniu czegoś w naszej bazie. Potencjał historii nie został więc wykorzystany i mam wrażenie, że zaraz po ciekawym wprowadzeniu twórcy w zasadzie porzucili opowiadanie angażującej fabuły.

Enshrouded jest trzecioosobową grą survivalową z elementami RPG, ale w zasadzie ciężko mi tutaj doszukiwać się survivalu. Bardziej traktowałbym tę produkcję jako grę akcji lub właśnie fabularne RPG z naciskiem na rozwój bohatera. Teoretycznie możemy w opcjach włączyć dodatkowe mechaniki survivalowe, które będą wymagały od nas jedzenia i picia, podczas gdy na standardowych ustawieniach zapewniają one przede wszystkim różne premie. Jednak wiele współczesnych gier oferuje podobne rozwiązania i wcale nie nazywa się przez to survivalami. Naszym głównym zadaniem będzie zaliczanie kolejnych punktów na mapie, odblokowywanie nowych lokacji oraz receptur do wytwarzania przedmiotów. Enshrouded posiada również rozbudowany system budowania bazy, w którym możemy wykorzystywać różne materiały do tworzenia najróżniejszych konstrukcji. Jeżeli jednak nie macie ochoty godzinami zajmować się zbieractwem, możecie ograniczyć się do niezbędnego minimum i podobnie jak ja przejąć jakieś ciekawe miejsce w świecie gry, a następnie je odnowić i urządzić po swojemu.

Tworzenie i rozwijanie bazy jest wymagane przez grę i stanowi ważny element rozgrywki, nawet jeżeli nie zamierzacie tworzyć architektonicznych cudów. Sam system jest intuicyjny i prosty w obsłudze, a jednocześnie rozbudowany i oferujący naprawdę sporo możliwości. Osoby lubiące budowanie powinny być z niego zadowolone, a dzięki stosunkowo łatwo dostępnym surowcom nie powinniśmy mieć większych problemów z rozbudową naszej siedziby. To właśnie tutaj postawimy odpowiednie warsztaty, przygotujemy żywność zapewniającą nam wzmocnienia i odpoczniemy, otrzymując premie do wytrzymałości. Bez bazy nie da się właściwie grać, ponieważ potrzebujemy miejsca, w którym będziemy przebudzać kolejnych NPC, odblokowujących nowe zadania i receptury. Niestety Enshrouded kompletnie nie wykorzystuje potencjału tych postaci. Bohaterowie kręcą się po naszej osadzie niczym zombie, które pokonujemy w mgle. Nie możemy wysłać ich po surowce ani przydzielić im żadnych sensownych zajęć, a nawet ich animacje są bardzo ograniczone. Szczytem ich aktywności jest siadanie na ławce i spanie. Dlaczego farmerka nie zajmuje się pracą na przygotowanych przeze mnie grządkach? Dlaczego kowal nie pracuje w kuźni? Chciałbym zobaczyć, jak alchemik warzy coś w kotle albo zajmuje się swoim stołem alchemicznym, ale niczego takiego tutaj nie ma. NPC po prostu kręcą się bez ładu i składu, a przy okazji potrafią zacinać się na elementach otoczenia. Szkoda, bo możliwość stworzenia prawdziwej, żyjącej osady byłaby fantastycznym rozwinięciem systemu budowania.

System walki w Enshrouded także jest problematyczny, szczególnie kiedy gramy samotnie. Początkowo chciałem stworzyć magicznego rycerza, który będzie skupiał się na walce wręcz i wspomagał się zaklęciami. Problem polega jednak na tym, że podczas samotnej rozgrywki walka w zwarciu z większymi grupami przeciwników jest zwyczajnie nieopłacalna. W późniejszych etapach gry niemal każdy wróg może pojedynczym atakiem wyprowadzić nas z równowagi, a czasami również ogłuszyć. Do tego przeciwnicy atakują niezależnie od siebie, więc nawet dwóch lub trzech potrafi doprowadzić do sytuacji, w której praktycznie nie możemy odzyskać kontroli nad postacią. Enshrouded szybko zweryfikował więc moją wizję swobodnego tworzenia bohatera i przerzuciłem się na różdżkę oraz magię ofensywną. Gra zmieniła się o 180 stopni. Walka różdżką jest fantastyczna, zwłaszcza kiedy odblokujemy kilka odpowiednich umiejętności. Możemy przykładowo zamienić zwykły unik na magiczny teleport, a jeżeli połączymy go ze specjalnym atakiem różdżki wykonywanym podczas uniku, zaczniemy dosłownie tańczyć na polu bitwy. Dzięki specjalnym zdolnościom różdżki jesteśmy też w stanie znacznie skuteczniej kontrolować przeciwników i utrzymywać ich w ryzach. Jeżeli dorzucimy do tego różne zaklęcia, takie jak totemy czy ogniste kule, otrzymamy solidny magiczny zestaw pozwalający nam samodzielnie radzić sobie nawet z większymi grupami wrogów. Broń do walki w zwarciu zostawiłem sobie natomiast do pojedynków z bossami i elitarnymi przeciwnikami. Miecz i tarcza świetnie nadają się do kontrolowania i parowania ataków pojedynczego wroga, ale zupełnie nie sprawdzają się podczas starć z większą grupą nawet słabszych przeciwników. A właśnie takie potyczki stanowią zdecydowaną większość walk w grze.

Niestety Enshrouded traci coraz więcej ze swojego uroku, im dłużej w niego gramy. Z czasem okazuje się, że cała rozgrywka polega przede wszystkim na realizowaniu kolejnych celów zaznaczonych na mapie. Choć fabuła opowiada o ratowaniu świata, trudno dostrzec efekty naszych działań. Zniszczone drzewa mgły jedynie punktowo ją cofają, nie sprawiając, że otaczająca nas kraina zaczyna funkcjonować inaczej. Brakuje dynamicznych wydarzeń, interesujących spotkań czy sytuacji, które pokazywałyby, że rzeczywiście zmieniamy losy tego świata. Jedynymi naprawdę ciekawymi momentami pozostają walki z bossami, których niestety nie ma tutaj zbyt wielu. Trochę ratują sytuację elitarni przeciwnicy, ale również oni w pewnym momencie zaczynają się powtarzać. Bo ile razy można pokonywać tego samego berserkera albo królową robali? Początkowe zainteresowanie bardzo szybko ustępuje znużeniu. Ile razy mam jeszcze ściąć drzewo mgły albo znaleźć jakiś garnek dla NPC z naszej bazy, żeby odblokować kolejną recepturę? Gra w zasadzie ciągle polega na wykonywaniu tych samych czynności i im dłużej w nią gramy, tym wyraźniej to dostrzegamy.

Enshrouded jest trochę jak piękny park rozrywki, w którym wszystkie atrakcje okazują się kolejnymi wariacjami na temat tej samej karuzeli. Początkowo zachwyca rozmachem, oprawą graficzną i możliwościami, ale z każdą kolejną godziną coraz bardziej widać, że pod tą piękną otoczką kryje się zaskakująco monotonna rozgrywka. Nie chcę przy tym odbierać przyjemności osobom, które uwielbiają budowanie i rozwijanie własnych osad, ponieważ dla nich Enshrouded może okazać się znacznie ciekawszą produkcją. Być może również podczas zabawy w kooperacji część tych problemów nie byłaby aż tak dotkliwa. Ja jednak oceniałem grę z perspektywy samotnego gracza, który oczekiwał ciekawej przygody w świecie fantasy. Świetna magia, wymagający bossowie i rozbudowany system budowania nie wystarczyły, żebym chciał dalej przemierzać Embervale. I chyba w tym tkwi największa porażka Enshrouded – gra każe nam ocalić świat, ale nie daje wystarczająco wielu powodów, żeby nam na tym świecie zależało.
Podsumowanie
Pros
- Ładna grafika i świetny lektor czytający notatki
- Świetne walki z bossami i elitarnymi przeciwnikami
- Walka magią jest wciągająca i daje satysfakcję
- Rozbudowany system budowania i rozwijania bazy
Cons
- Walka w zwarciu jest mało opłacalna podczas gry solo
- Powtarzalna rozgrywka polegająca głównie na bieganiu od punktu do punktu
- Ciekawa historia przedstawiana głównie w notatkach zamiast przez wydarzenia i zadania
- Z czasem rozgrywka staje się nużąca i brakuje motywacji do dalszej eksploracji
Wybrane na podstawie mocnych wspólnych kategorii; kolejne edycje tej samej gry są pomijane.
Xbox One / Series X|S
Xbox Series X|S
PC • Steam
Xbox One / Series X|S



